باران نارنجی

شعر

پاییز

به لبهای تو می مانست

وقتی انارها از من

دهانت را سوال می کردند.

.......................................

آی روز بزرگ !

من هم بزرگ شده ام.

جایی قرار بگذار

تا یکدیگر را ببینیم.

+ نوشته شده در  جمعه دوم آبان 1393ساعت 1:42  توسط محسن جعفري  | 

صدایت کبوتر سفیدی است
در روزهای زخم.
چیزی بگو تا جنگ
روی شاخه ای بنشیند.

....................................

پرنده ای را که شکار کرده ای
به من بده.
می خواهم او را در آسمانش
به خاک بسپارم.

...........................................

جان داد
ماهي تنگ من در تنگناي خود.
اي كاش
وسعت اقيانوس را
برايش تعريف مي‌كردم.

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم تیر 1393ساعت 20:40  توسط محسن جعفري  | 

کوه بزرگ سنگی !
کوه بزرگ سنگی !
کوه بزرگ سنگی ! 
.
.
. 
این صدای من نیست که می پیچد.
تویی که در من 
تکرار می شوی

......................................................


چیزی خودش را به شیشه ها می کوبد.
من این سوی پنجره درد می کشم
و مسئولیت مرگ یک شاپرک را به عهده می گیرم.

.................................................................


فرقی نمی کند/ بیرون یا درون اتاق،
نگاه که می کنی
چشم هایت سمت سوال می روند
سمت درنگ،
موسیقی بی کلام.
گاهی کنار پنجره که می ایستی
صدای دری
تو را سمت خودش باز می کند.

+ نوشته شده در  جمعه دوم خرداد 1393ساعت 16:13  توسط محسن جعفري  | 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

 

با مجموعه شعر" ابرها سر زا می میرند" در نمایشگاه بین المللی کتاب امسال .

انتشارات نصیرا

 من هم روزهای 17 و 18 و 19 ام اردیبهشت نمایشگاه هستم به امید دیدنتون.

شبستان- راهرو 30 - غرفه 18 - انتشارات نصیرا


+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم اردیبهشت 1393ساعت 17:0  توسط محسن جعفري  | 

باید سال ها پیش می رفتم.

باید همان روزها خودم را روی پوستت می ریختم،

موهایت را می بوییدم و

از یک بلندی

خود را پایین می انداختم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1392ساعت 18:13  توسط محسن جعفري  | 

 برف بازی میکنم با تو

 وبرای اینکه خوشحال شوی

می بازم.

....................................

برف آمد و من هنوز

آدم نشدم.

.....................................

چقدر به من می آید پیاده روی زیر برف.

می آید برف

و من پیاده

روی خودم راه می روم.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم بهمن 1392ساعت 17:36  توسط محسن جعفري  | 

چقدر صورتی روسری ات به صورتت می آید
و می رود گل در چشم
پرنده در مو.
بیراه نمی گوید راه راه دامنت
باید رسید
زود
زیاد
به خیابانی که از تن می گذرد
به تن می رود
تنها می شود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1392ساعت 17:17  توسط محسن جعفري  | 

مجموعه شعر " ابرها سر زا می میرند" منتشر شد.
محسن جعفری. 
"انتشارات نصیرا"
مراکز پخش : مرکز پخش ققنوس –
تهران-میدان انقلاب- روبروی سینما بهمن- بازارچه کتاب ققنوس
ومراکز معتبر فروش کتاب در سایر شهرستان ها

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم آبان 1392ساعت 14:41  توسط محسن جعفري  | 

مجموعه شعر  " ابرها سر زا می میرند " منتشر شد.

محسن جعفری

" انتشارات نصیرا "

مراکز فروش :

بهشهر- شهر کتاب- کتابسرای دانشجو -لوازم التحریر ایتن و پارکر

مراکز فروش معتبر کتاب در شهرهای استان مازندران

برای چگونگی دسترسی در تهران وسایر شهرستان ها با انتشارات نصیرا

ارتباط برقرار شود.

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم آبان 1392ساعت 1:28  توسط محسن جعفري  | 

بر عکس تو

من عکس هایم را روی دیوار می زنم.

در عکس هایم

آن ور دیوار معلوم است.

.........................................

زنی در دلش آواز می خواند.

آن جا هم صدایش گرفته بود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1392ساعت 3:51  توسط محسن جعفري  | 

زنی در امتداد تنش می خوابد

وصبح جهان را می بیند

که خودش را از خودش آویزان کرده.

زنی که عادت دارد از درخت بالا برود

بالا برود

وبیاورد بالا را

جهان را

وبه محض اینکه در درخت به معراج رسید

مردی دور به او ایمان بیاورد.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 14:50  توسط محسن جعفري  | 

سلام

دوستان در صفحه فیس بوک همراه من باشید

تشکر فراوان

آدرس:

https://www.facebook.com/mohsen.ja.1

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم شهریور 1392ساعت 10:2  توسط محسن جعفري  | 

به آدم های زرد اعتماد نکن.

آنها برادر هر کسی می توانند باشند.

.........................................................


بی نهایت زیبایی.

وقتی میگویم بی نهایت

یعنی هیچ کس آنجا نیست.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مرداد 1392ساعت 23:11  توسط محسن جعفري  | 

شب های تابستان

از شهر فرار می کنم،

می زنم به حاشیه

کنار درختی که یک دنیا حرف دارد.

صحبت از تبر ویادگاری نیست ،

او به تنهایی

عادت نکرده است هنوز.

...........................................

صدای سوسکی کنج چمن.

من در کنج جهان

سوسکی کوچکم که هنوز

کشته نشدم.


+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم تیر 1392ساعت 0:41  توسط محسن جعفري  | 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به شیطان کلمه نده ،

اوشاعرکه شود

پروانه ها گرگ می شوند

وتودیگرلب نداری.

به شیطان نقطه نده

شایدپایان

چشم های تو باشد.

...................................

دارم از شروع پرنده

حرف می زنم

وقتی کمی آنطرف تر

آسمان تمام می شود.


+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم خرداد 1392ساعت 1:21  توسط محسن جعفري  | 

شهر بخواب می رود

وقتی شب

لامپ های مهتابی اتاقش را خاموش میکند.

ستاره ها کوچک وکوچک تر

بادها

فراموش می کنند مسیر خود را.

چه زیبا می شود پنجره

وقتی شب پره ای

خود را به آن می کوبد.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1392ساعت 21:18  توسط محسن جعفري  | 

خانم زمین!

چه بلایی سرت آمده؟!

از وقتی بچه هایت یتیم شدند

هیچ نامی برایشان نگذاشتی

خانم زمین!

مواظب باش

میخواهند کنارت بخوابند

...............................

دوچرخه ات را بیاور

بیا برویم

دنیا را پا بزنیم

میگویند

دوچرخه دروغ نمیگوید

وبی آنکه از ماشینی بترسد

برای عابران جوان

دست تکان می دهد

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1392ساعت 21:19  توسط محسن جعفري  | 

میخواهم

به گناهانم اعتراف کنم،

ولی میترسم

دل زمین بگیرد و

هیچ رودی به دریا نرسد

میخواهم حرف بزنم

اماشیطانی دارد

دردهانم فکرمیکند

...........................................

 

هنوز روی پیشانی ات

جای بوسه های من است،

چه خوب است

دشتهای وسیع را

              دوست داشتن

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم فروردین 1392ساعت 17:29  توسط محسن جعفري  | 

شهر باجیغ ترش

با استرس بنفش

وپارکهایی که

      ماشین دارد

درچرخ وفلک آدم وزخم

سرم گیج میرود

ماشینها

درفلسفه میدان

دورباطل میزنند

وپلیسها

اززنان زیبا

اعتراف میگیرند

...............................

 

حصارها

صبورانه ایستاده اند

دردشت برفی،

انگار

به درخت نبودن

عادت دارند     

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اسفند 1391ساعت 19:27  توسط محسن جعفري  | 

از دور زیباتری

دوریعنی

بادهاکوچک میشوند

وموهایت

دست از سرهم برنمیدارند

ازدور زیباتری

مثل هواپیمایی در آسمان

که روزی بزرگ بود

.....................................

 

چایت را بنوش

باید زمستان را بیدار کنی

زمستان

خرسی بزرگ است

که در خواب هایمان

سنگین میشود

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم بهمن 1391ساعت 11:7  توسط محسن جعفري  | 

تو را ازدست میدهم

اگر بخوابم ،

جهان را برایم تعبیر کن

تا بیدار بمانم.

...................................

مثل گردنبندی که دچار شده

دورت حلقه میزنم ،

من بدلی هستم

که گردنت افتادم.

....................................

درجنگ یا میکشی

یا کشته میشوی.

آنکه کشته میشود

تاکجای زندگی

          با تو ادامه دارد.

.....................................

شالی ها

بوی زنان شالیکار بخود گرفته اند.

کدام روسری

سرجایش نبود؟!

......................................

بی آنکه تلاشی کنی

دوستت دارم.

کار توسخت تر است

یامن؟!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم دی 1391ساعت 18:35  توسط محسن جعفري  | 

با چشمهای بسته

به چشمهای باز تو فکر میکنم

هر چه دیده ای

روی سینه ام بنویس

روی سینه ام جای حرفهای بزرگی است

که در دستهایت جا نمیگیرد

روی سینه ام

جای هیاهوی هوسهای کهنه است

اینروزها

نه من حال زندگی دارم

نه تو چشمها یت را میبندی

بیا با چشمهای یکدیگر

به یکدیگر

      نگاه نکنیم

............................................

 

سایه ات را

     می پوشم

دکمه ها را میبندم

تاخنک شوم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم آذر 1391ساعت 19:54  توسط محسن جعفري  | 

 

من ازشعر

به شعور پروانه رسیدم،

آنجا که کرم

گرم بود در پیله

وشیر دربیشه

          خورشید می زائید

من شاعری هستم

که زیر نور ماه زائیده شد

بی آنکه

کسی بداند

...........................................

 

دو راهی!

می خواهم بروم،

اما

یکی از راهها نمی گذارد

………………………………

 

مرا دورکن از خودم ،

میخواهم

به تو نزدیک شوم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم آذر 1391ساعت 19:43  توسط محسن جعفري  | 

 

 

دیگر از پس خودم برنمی آیم

پیش پای شما

عطر تنم با پرنده ای پریدو رفت

حالا من ماندمو

یک لباس آبی ساده

که از آسمان گرفتم.

پرنده ای انگاربال میزند در پیراهنم

درمی آورم

این آسمان کوچک را،

چندقفس

درسینه ام پنهان است؟!

....................................................

 

وقتی به من خیره شد

گله ای گوزن دیدم

که از چشمهایش

               می گریختند.

انگار

پلنگی درمن دیده بود!

 

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم آبان 1391ساعت 21:24  توسط محسن جعفري  | 

اودیوانه ای بود

که باید می رفت

گفت:

بوسه ای بده

تا از گونه هایم انارها ترک بردارند

بعدازسالها وسالها

که انارها مرده بودند دیدمش،

هنوزدر رنگ چشمهایش

غازها

پرواز میکردند

.................................

 

چقدرشعوردارداسلحه

که درسرم خالی میکند خودش را

باید نشست روی صندلی و

آرام سوال کرد،

پاسخ می چکاند خودش را

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم مهر 1391ساعت 19:43  توسط محسن جعفري  | 

سربازها آمده اند

شهر میگرید

خون در خیابان مرثیه میخواند

فرمانده سیگارش را

با آتش قلب مادری

روشن میکند

............................................

 

بردارید سایه هارااز دور و برم

اینها

توطئه نورهای عمیقی است

که از من

سیاهی ساخته اند

..........................................

 

مراکناربعدمگس جای بده

میخواهم روی فکرهابنشینم

واز هجوم

بی تقصیراشیا

بگریزم

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام شهریور 1391ساعت 18:18  توسط محسن جعفري  | 

وقتی میخندی

یک جهان دیگر به دهانت اضافه میشود

ومن یعنی

آواز

شعر

آب،

دنیاتاریکتراز این نمیشود

فوت کن خورشیدرا

وقتی به

تولدت می آیم

+ نوشته شده در  جمعه سوم شهریور 1391ساعت 15:22  توسط محسن جعفري  | 

گم شدم در غربت خود

نشانی ای از من بیاور.

میخواهم

خانه ام را پیدا کنم

واتاقم را برگردانم

به سیگارم.

نشانی ای از من بیاور،

میخواهم

به راه های نرفته

خیانت کنم.

....................

 

تفنگ پسرم را میگیرم.

این جهان لیاقتش را ندارد

تا با یک تفنگ واقعی

خود را بکشم.

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم مرداد 1391ساعت 14:32  توسط محسن جعفري  | 

تنهايم،

مثل سيگاري خيس كنار خيابان

مثل خودم،

 روي ابديت صندلي.

سالها بود

كه ديوارها را به اسم كوچكشان صدا ميكردم

تابزرگتر شوند.

حالاعمر آسمان كوتاست

وقتي از زمين

  چيزي بالا ميرود.

تنهايم،

پشت اسم كوچك خودم،

احساس ميكنم

هركه صدايم ميكند

دارد ا زعمرش

       چيزي كم ميشود.

.............................

باخود مي آميزم،

كودك جنون

      در راه است.

+ نوشته شده در  شنبه دهم تیر 1391ساعت 23:58  توسط محسن جعفري  | 

تبعيد در نبض تو

يعني عطرها خوشحالند

فرشته ها خوابيده در كتف هايت

آسمان خيال ميكنند

وقتي ميخوابي شعر ميشوي

ومن از تنت كتاب برميدارم

تبعيد در موهايت

يعني آسمان به هررنگي ميخورد

به چشمهايت

سرزمينت

وليواني كه به افتخار دهانت آب دارد

تپيدن در مچ ساعتت

يعني حادثه

يك زمان جامانده روي پوست

كتاب بيدار

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم خرداد 1391ساعت 17:11  توسط محسن جعفري  | 

مطالب قدیمی‌تر